مهمانی غزل

 

زیبایی و جذابی و می‌دانم و می‌دانی و این را به کسی باز نگوییم

هر شب تو دلا، شاه‌‌ رُخا! چای بریز، حرف بزن، قول بده با کسی از لذت این راز نگوییم 

بیژن و منیژه

 

سینِ کم، از سفره‌ی سوداییِ عیدِ دلم!
کی تو می‌آیی شوی همسایه‌ام هم‌محفلم